Bakit.
Bakit.
Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko alam kung bakit ako pinanganak. Kung bakit ako lumaki. Kung bakit ako nagkaisip. Kung bakit ako may nararamdaman. Kung bakit ako sumasaya. Kung bakit ako nalulungkot. At kung bakit ako madali nasasaktan.
Sino nga ba ako para manakit? Eh tao lang naman ako.
Pero sino naman ako para saktan? Eh hindi naman ako laruan. Hindi ako manhid. May nararamdaman din ako.
Bakit nga ba?
Para makita ang marupok na lipunan? Hindi.
Ang madumi at karumaldumal na lipunan.
Marumi. Karumaldumal. Mapanakit. Mapaghusga. Hindi makatarungan. Laganap ang diskriminasyon. Mapanlinlang at Magulo.
Bakit.
Ako na lang lagi ang talo. Ang mali. Ang masama. At may kasalanan.
Hindi ba pwedeng ako naman ang tama? Hindi ba pwedeng ako naman ang pakinggan? Hindi ba pwedeng ako naman ang panalo?
Masama daw ako kasi unfair ako. Kasi selfish ako.
Sabi ko naman, hindi ako ang unfair. Hindi ako ang selfish. Hindi rin ako ang masama. Unfair ako? Hindi. Gusto ko lang maramdaman yung nararamdaman ng mga taong “MAS” sa akin. Selfish ako? Hindi. Inisip mo lang na sarili ko lang iniisip ko. Nararamdaman mo ba ako? Masama ako? Hindi rin. Mabuti naman akong tao. Hindi mo lang makita.
Siguro nga bulag talaga ako. Sana ako naman ang tama..
(Source: clyff)
